مشاهده مىكند ( و اين از همه بالاتر است ) كه چيزى است صرف و خالص كه هيچ گونه تحديد نهايى و خليط در وى موجود نيست و هيچ گونه غيبت از خود ندارد و هيچ گونه حائلى ميان خودش و خودش نيست . نتيجه اين بيان نتيجه مىدهد كه علم به نفس ، مادى نيست ، و بالاتر از اين ، نتيجه مىدهد كه نفس خودش علم به خودش مىباشد يعنى واقعيت علم و واقعيت معلوم